خداحافظ

خداحافظ گل همواره در یادم خداحافظ

نگار خوش خط و خالم - پریزادم- خداحافظ

من و تو راهمان از هم جدا - تقدیرمان اینست

تو چون شیرین و من از نسل فرهادم خداحافظ

اگر چه حتم دارم که مرا از یاد خواهی برد

ولی هرگز نخواهی رفت از یادم خداحافظ

دگر بعدازتو ای خورشید تابستانی عمرم

ببارد برف دی در تیر و مردادم خداحافظ

تو را با لحظه های سبز و شیرینت رها کردم

و خود چون برگ پاییزی که افتادم خداحافظ

و کاش آن لحظه را هرگز به چشمانم نمی دیدم

نگاهت را - پس از آنکه ندا دادم  خداحافظ