قصه ی غربت و سرگردونيامو برای پنجره ها زمزمه کردم

       هر نفس با شبای ابری و دلتنگ غصه هامو بی صدا زمزمه کردم

            دنبال يه نيمه ی گمشده بودم

                 که با هم يه سيب کاملو بسازيم

  دنبال حريفی بودم که من و اون زندگی مون و به پای هم ببازيم

                    گشتن و گشتن و گشتن

                       به همه پنجره ها سرک کشيدن

 

  

            يه ستاره ام يه ستاره غريبه

 گوشه ی يه کهکشون بی نهايت

  راهمو گم کردم و سرگردون و تنها وسط يه آسمون بی نهايت

                         هنوزم منتظرم

                                            تا که شاید               

                                                  آره شاید توبیایی به کنارم