من با تو نگویم که تو پروانه ی من باش

چون شمع بیا روشنی خانه ی من باش

در کلبه ی من رونق اگر نیست صفا هست

تو رونق این کلبه و کاشانه ی من باش

من یاد تو را سجده کنم ، ای صنم اکنون

برخیز و بیا خود بت بتخانه ی من باش

دانی که شدم خانه خراب تو حبیبا

اکنون دگر آبادی ویرانه ی من باش

لطفی کن و در خلوت محزون من ای دوست

آرام و قرار دل دیوانه ی من باش...

                                                                                    مهدی اخوان ثالث